Η μελέτη αφορά τον σχεδιασμό ενός συγκροτήματος επιπλωμένων τουριστικών διαμερισμάτων σε ένα επίμηκες αστικό οικόπεδο στα Ιωάννινα.
Η αρχιτεκτονική πρόταση οργανώνεται μέσα από μια καθαρή και ευανάγνωστη σύνθεση όγκων που επιτυγχάνει τη μέγιστη αξιοποίηση του περιορισμένου οικοπέδου χωρίς να θυσιάζεται η ποιότητα των χώρων διαμονής. Η ανύψωση του κτιρίου σε pilotis απελευθερώνει το επίπεδο του εδάφους, επιτρέποντας τη διαμόρφωση της πρόσβασης, χώρων στάθμευσης και των φυτεμένων υπαίθριων χώρων ως συνέχεια του κτιρίου.
Η σύνθεση αποτελείται από τρεις όγκους . Οι δύο δίδυμοι όγκοι των χώρων διαμονής αναπτύσσονται εκατέρωθεν ενός διακριτού, εντελώς διάφανου κεντρικού πυρήνα κατακόρυφης κυκλοφορίας. Διαμορφώνονται οκτώ αυτόνομα διαμερίσματα, οργανωμένα σε δύο επίπεδα. Στην κατώτερη στάθμη αναπτύσσονται οι χώροι διημέρευσης, ενώ εσωτερικές κλίμακες οδηγούν σε ανοιχτά πατάρια όπου χωροθετούνται τα υπνοδωματια. Η οπτική επικοινωνία μεταξύ των δύο επιπέδων ενισχύει την αίσθηση του ύψους και επιτρέπει στον περιορισμένο χώρο κάθε μονάδας να λειτουργεί ως ένα ενιαίο σύνολο.
Η διαφάνεια αποτελεί βασικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Εκτεταμένα υαλοστάσια και μεγάλοι εξώστες ενισχύουν τη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Παράλληλα δημιουργούν μια όψη ανοιχτή και διαπερατή, εξασφαλίζοντας άπλετο φυσικό φωτισμό στο εσωτερικό και άμεση επαφή με το αστικό τοπίο. Η ίδια σχεδιαστική λογική επαναλαμβάνεται και στην πίσω όψη.
Η όψη διαμορφώνεται ως ένα σύστημα επαναλαμβανόμενων οριζόντιων και κατακόρυφων στοιχείων. Εμφανείς επιφάνειες σκυροδέματος, μεταλλικά στοιχεία, διάτρητα πετάσματα και γυάλινα στηθαία συνθέτουν μια περιορισμένη υλική παλέτα. Τα μεταλλικά σκίαστρα λειτουργούν παράλληλα ως βιοκλιματικά και μορφολογικά στοιχεία, μεταβάλλοντας την εικόνα του κελύφους μέσα από το φως και τη σκιά κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Στην ανώτερη στάθμη, η στέγη απογυμνώνεται αποκαλύπτοντας τον μεταλλικό κάνναβο του φέροντα οργανισμού της και ολοκληρώνει τη σύνθεση, δημιουργώντας έναν περισσότερο διάφανο και ανάλαφρο χαρακτήρα σε σχέση με το πιο συμπαγές κάτω τμήμα των όγκων, δημιουργώντας μια αίσθηση ανάτασης.
Η πρόταση επιδιώκει μια σύγχρονη αλλά ήσυχη παρουσία μέσα στον αστικό ιστό, όπου η λειτουργία, η διαφάνεια στην κατασκευαστική λογική και η υλικότητα αποτελούν τα βασικά εργαλεία της αρχιτεκτονικής μορφής.
